Sposób na modne ubranka za grosze, czyli jak ubrać nasze dziecko modnie za małe pieniądze.
Każda mama co sezon zastanawia się jak wymienić dziecku garderobę i nie zbankrutować… Przecież potrzebne są nowe buty, kurtka, kilka bluz, kilka par spodni, jakiś t-shirt, bawełniana bluzeczka, kilka drobnych rzeczy typu szalik, czapka, rękawiczki, skarpetki.
Nie jest to jeszcze tak straszne jeśli mamy jedno dziecko, ale co jeśli mamy wspaniałą trójkę szkrabów? Wyprawka powiększa się trzykrotnie. Ponadto każda mama pragnie ubrać dziecko nie tylko wygodnie ale również modnie. Niestety najnowsze kolekcje znanych marek, często przewyższają nasze możliwości finansowe, a czasem po prostu się nie opłaca (np. maluszek ma 3 miesiące i za chwilkę ubrano będzie na niego za małe, lub dziecko uczy się jeść samodzielnie i plami każdą założoną bluzeczkę).
Najnowszym trendem stało się „polowanie na ubranka w second-handach” , jest to bardzo tani sposób na ubranie całej rodziny, a zarazem przyjemny, gdyż dzisiejsze second-handy odbiegają od tych dawnych swoim wizerunkiem i można spędzić tam milo czas. Obecnie w ciucholandach można znaleźć prawie wszystkie znane marki europejskie a często również mniej znane designerskie perełki.
Poszukiwanie odzieży znacznie ułatwiają second-handy specjalizujące się w jednym asortymencie. Od pewnego czasu udane zakupy używanej odzieży dziecięcej można robić również w internecie.
Sklep internetowy pozwala mamie wybrać ubranka bez wychodzenia z domu, daje możliwość dokładnego przejrzenia zdjęć ubranek i dopasowania ich do siebie, w każdej chwili można odłożyć ubranko z koszyka nie zastanawiając się gdzie wisiało. A przede wszystkim odzież dla dzieci w dobrych sklepach internetowych jest wyprana i wyprasowana.
Asortyment w internetowych second-handach nie jest gorszy od odzieży w zwyczajnym sklepie z używaną odzieżą, można stwierdzić, iż jest nawet lepszy, gdyż przechodzi staranną selekcję. Mamy więc pewność, że nie tylko kupimy ubranka modne, ale i bez plam, dziur, czy nawet rozpruć.
Przykładowa wyprawka dla pięcioletniego dziecka zakupiona w second-handzie cenowo wyglądałaby tak:
Kurtka zimowa 12 zł,
Spodnie dżinsowe 7.5 zł,
Spodnie dżinsowe 8.5 zł,
Spodnie sztruksowe 8 zł,
Spodnie dresowe 6.5 zł,
Spodnie dresowe 7 zł,
Bluza dresowa 6 zł,
Bluza polarowa 6.5 zł,
Bawełniana bluzeczka 5 zł,
Podkoszulek 3 zł.
Nasze dziecko byłoby ubrane modnie, wygodnie, w ubranka znanych marek oraz wykonane z dobrej jakości bawełny za kwotę 70 zł. Warto przypomnieć, że ubranka zakupione w sklepie internetowym przyszłyby paczką do domu wyprane i wyprasowane.
Podsumowując, poniżej podam kilka powodów dlaczego warto kupować ubranka w sklepach z używaną odzieżą?
- niska cena,
- znane marki,
- dobra jakość ubranek,
- ubranka modne i na czasie,
- zakupione w sklepach internetowych są wyprane i wyprasowane.
Aby ząbki były zdrowe
Wszystkie chcemy aby zęby naszych dzieci były śliczne, równe, białe ale przede wszystkim zdrowe. Aby nasze dziecko nie musiało tak jak większość z nas cierpieć i spędzać dzieciństwa odwiedzając gabinety dentystyczne, powinnyśmy zastanowić się nad kilkoma rzeczami.
Czy zawsze myjesz dziecku zęby po posiłku?
Czy starasz się unikać produktów, które zawierają cukier?
Czy unikasz próbowania językiem tego co za chwilę wsadzi do ust Twoje dziecko?
… itp.
Jeżeli przynajmniej na jedno z wyżej wymienionych pytań odpowiedziałaś „NIE” myślę, że warto abyś przeczytała ten artykuł do końca.
Ostatnio rozmawiałam ze swoją mamą o tym w jaki sposób mnie usypiała. Chyba sama nie wpadłabym na to, aby tak usypiać swoje dziecko.
Moja mama aby mnie uśpić, kładła do łóżeczka i dawała pełną butlę ze smoczkiem słodkiej kaszy manny. Jadłam ją tak długo dopóki nie zasnęłam. Czyli cel został osiągnięty. Dziecko zasnęło. Poszłam spać z ząbkami oblepionymi słodziutką kaszką. Jakie były tego konsekwencje okazało się za parę lat. Kilka miesięcy takiego usypiania i próchnica gotowa.
Jednak moja mama nie była odosobniona w takich metodach. Kiedyś nie zwracano aż takiej uwagi jak obecnie na późniejsze konsekwencje takiego zachowania.
Dziś jest nam dużo łatwiej mamy mnóstwo książek dotyczących wychowania dzieci, różnych czasopism o tej samej tematyce oraz oczywiście niezastąpiony internet. Jeżeli tylko chcemy możemy korzystać ze wszystkich tych źródeł i stosować rady w nich zawarte w naszym życiu. Uważam, że nasze dzieci na pewno na tym skorzystają.
Poniżej podaję rzeczy, których nigdy nie powinnaś robić, jeżeli chcesz aby Twoje dziecko miało zdrowe ząbki:
- nigdy nie pozwól aby dziecko poszło spać z brudnymi ząbkami, to są tylko 3 minuty a ile później bólu i cierpienia mniej,
- nigdy nie pozwalaj aby Twoje dziecko jadło tymi samymi sztućcami co ty przed chwilą,
- nigdy nie oblizuj smoczka ani innych rzeczy, które Twoje dziecko wsadza do buzi (nawet jeżeli spadły na ziemię),
- nigdy nie pozwalaj aby ktoś całował Twoje dziecko po rączkach czy w usta i sama również tego nie rób!,
- nie dawaj dziecku słodyczy – do póki nie pozna smaku cukierków czy słodkiej czekolady nie będzie wiedziało co to jest. Nie próbuj sobie tłumaczyć, że to jest czekolada specjalnie dla dzieci w tym wieku. Że to tylko ten jeden raz. Czekolada to zawsze czekolada.
Wszystko to co napisałam wyżej może doprowadzić do próchnicy. Większość z nas ją ma i może w prosty sposób przekazać ją swojemu dziecku. A nie ma nic gorszego niż małe dziecko zalewające się łzami z powodu bólu zębów. Wiem coś o tym, ponieważ sama wiele nocy przepłakałam z tego powodu. Dlatego nie chce aby to samo spotkało mojego synka. Więc rygorystycznie przestrzegam wyżej wymienionych zasad. Gdyby moja mama tak robiła jak byłam mała oszczędziłaby mi wiele cierpienia.
Nie raz zdarzyło się, że usłyszałam od rodziny, zwłaszcza od strony męża: „czy Ty troszeczkę nie przesadzasz…?” Ale nie poddałam się i nadal trwam przy swoim sposobie wychowywania. Uważam, że warto to robić aby moje dziecko miało dzieciństwo przepełnione radością i szczęściem a nie bólem i cierpieniem.
Nie przejmuj się jeżeli słyszysz to samo od rodziny czy znajomych. Jeżeli to co robisz, robisz dla dobra dziecka a nie dlatego aby ułatwić sobie teraz życie, to rób to!
Pamiętaj, że to Ty decydujesz o zdrowiu swojego dziecka i o jego przyszłości!
Dziecko w sieci
Moje dziecko nie jest jeszcze na tyle duże, żeby same buszowało po necie, ale pewnie za rok, może dwa zrobi pierwsze kroki w tym kierunku. Jak je ustrzec przed niebezpieczeństwem, które tam czyha, jak wytłumaczyć co powinien robić, a czego nie? Za jakiś czas te pytania staną się dla mnie istotne.
To my jako rodzice jesteśmy odpowiedzialni za bezpieczeństwo naszych dzieci, bez względu na to czy jest to świat realny (ulica, plac zabaw, nasze mieszkanie) czy świat wirtualny - w tym świecie nasza rola jest jeszcze większa. To tutaj nasze kochane dziecko może się natknąć na osobę, która chce go skrzywdzić (wykorzystać seksualnie), to tutaj dochodzi do przemocy psychicznej on-line, to tutaj można zamieścić różne rzeczy potencjalnie bez żadnych konsekwencji. Ja z tym walczyć? Co robić?
Po pierwsze i najważniejsze rozmawiać. Z badań wynika, że tylko co trzeci rodzic rozmawia z dzieckiem i tłumaczy mu zasady korzystania z Internetu. Należy mówić, że nie wszyscy ludzie, których spotkamy w świecie wirtualnym są dobrzy, niektórzy z nich mogą wykorzystać naiwność dziecka i zrobić mu krzywdę. Nie bójmy się tego powiedzieć.
Po drugie kontroluj znajomości zawarte przez Internet przez Twoje dziecko. Zabraniaj kontaktu z podejrzaną według Ciebie osobą, ale zawsze pamiętaj, żeby wytłumaczyć dlaczego to robisz.
Jeśli Twoje dziecko chce się udzielać na portalach społecznościowych, rób to z nim, w ten sposób będziesz miał pewność, że wszystko jest w porządku. Chroń prywatność swojego dziecka w sieci, pomóż mu w tym, powiedz jakich informacji nie powinien umieszczać i dlaczego.
Korzystaj z programów kontroli rodzicielskiej.
Przejrzyj gry komputerowe Twojego dziecka, upewnij się, że są dla niego odpowiednie i dostosowane do jego wieku.
Naucz dziecko szacunku do innych osób, tak, żeby szanował ludzi również w wirtualnym świecie. Zabawy w postaci żartów robionych przez inne dzieci, zazwyczaj mają smutny koniec. Uczul swoje dziecko na takie sytuacje.
Zastanówmy się rodzice zanim pozwolimy swojemu dziecku zasiąść do komputera czy, aby na pewno zrobiliśmy wszystko co w naszej mocy, aby było ono bezpieczne w wirtualnym świecie.
Jak oszczędzać dla dziecka ?
Wiele razy zastanawiałam się jak mogę zapewnić swoim dzieciom możliwie najlepszy start w dorosłe życie. Nie miałam pojęcia jak zacząć oszczędzać żeby nie było to z uszczerbkiem dla budżetu domowego. Dzieci rosną i mają coraz większe potrzeby, a to wszystko kosztuje.
Większość instytucji finansowych oferuje konta dla młodzieży powyżej 13 roku życia, ale moje dzieci przecież nie zarabiają pieniędzy żeby takie konto utrzymać. Poza tym rachunki te nie są oprocentowane więc po co mi to, tak mogę oszczędzać w domu do skarbonki.
Są też lokaty połączone z polisami ubezpieczeniowymi, na które można co miesiąc wpłacać zadeklarowane wcześniej kwoty, ale ja nigdy nie wiem czy będę mogła wpłacać po 100zł czy po 50zł a może nie będę mogła wpłacić nic i co wtedy? wszystkie nasze oszczędności znowu pozostaną bez oprocentowania więć znowu wracamy do skarbonki w domu.
Wpadłam na pomysł otworzenia dzieciom rachunków oszczędnościowych. Musiałam zrobić rekonesans po bankach, bo nie wszystkie oferują taki produkt i nie wszystkie pozwalają otworzyć kilka takich rachunków. Teraz mogę co miesiąc wpłacać na taki rachunek tyle ile mi się podoba, a w razie nieprzewidzianych wydatków sięgnąć po parę groszy nie tracąc odsetek.
Ponieważ jestem mamą 3 dzieci nie mogę sobie pozwolić na odkładanie dużych kwot co miesiąc ( dlatego są to kwoty od 20-50zł), ale uwierzcie mi, w sierpniu kiedy trzeba kupić podręczniki do szkoły pieniądze z tych rachunków są jak gwiazdka.
Warto założyć kilka takich kont jeżeli musimy zbierać pieniądze na konkretny cel. Ja każdy z rachunków nazwałam imieniem dziecka i dzięki temu każde z nich zbiera na swoje potrzeby. Udało mi się ostatnio utworzyć rachunek pod nazwa wakacje.Wpłaciłam tam na dobry początek 50zł i mam nadzieję, że uda mi się wytrwać w mocnym postanowieniu oszczędzania na wakacje w następnym roku, bo w tym nie mamy chyba już na co liczyć:(
Wymaga to sporo wyrzeczeń i bardzo silnej woli zarówno od nas rodziców ale i od dzieci, które muszą zrezygnować z niektórych przyjemności. Muszą wiedzieć,że niektóre rzeczy wymagają poświęceń i że nic nie przychodzi łatwo.
Jednak dobrą i według mnie najlepszą formą oszczędzania jest inwestycja w wychowanie i edukację dzieci. To co dostaną od nas rodziców i nauczycieli teraz, przyniesie największy( niewymierny) procent w przyszłości zarówno dla nich samych jak i dla nas przyszłych emerytów:)
Domowe sposoby leczenia dzieci
Gdy dzieci chorują staramy się robić wszystko, aby im pomóc. Jednak nie zawsze jedynym wyjściem jest wizyta u lekarza i długa lista drogich leków do wykupienia w aptece. Kiedyś nasze babcie musiały radzić sobie w inny sposób. Dlatego też powinniśmy czerpać wiedzę z ich doświadczeń.
Gdy dziecko jest chore konieczna jest wizyta u lekarza. Natomiast przeziębienie możemy leczyć sami i to na tyle skutecznie, żeby nie dopuścić do rozwoju choroby. Już nasze babcie, a następnie nasze mamy pomagały dzieciom domowymi sposobami. Dlaczego my też nie mamy pomagać naszym dzieciom, dbając jednocześnie o ich zdrowie. Sprawdzonych i bezpiecznych sposobów jest kilka:
- GORĄCZKA - to nieprawda, że jedynym środkiem na gorączkę są tabletki, syropy i czopki dla dzieci. Jak wiadomo wszystkie te środki działają, jednak wpływają też niekorzystnie na nasz organizm, a tym bardziej na organizm małych dzieci. Bezpiecznym i sprawdzonym sposobem jest woda z octem zmieszana w stosunku 50:50. Taką mieszanką należy smarować dłonie, stopy, pachwiny, wewnętrzną stronę łokci, czyli miejsca, gdzie występują duże naczynia krwionośne. Zabieg taki pozwala w krótkim czasie zbić gorączkę i ulżyć małemu dziecku, nie szkodząc jednocześnie jego zdrowiu. Sposób ten w takim samym stopniu działa na dorosłych.
- SUCHY KASZEL- syropy to nie jedyne wyjście. Domowy sposób to wygrzewanie połączone z inhalacją. Oczywiście w aptekach dostępne są drogie maści do smarowania. Jednak można to zrobić w tańszy i równie skuteczny sposób. Wystarczy nasmarować klatkę piersiową oraz plecy tłustą maścią, np. majerankową. Następnie np. pieluchę tetrową obficie pokropić spirytusem salicylowym oraz w mniejszym stopniu olejkiem kamforowym i owinąć klatkę piersiową dziecka. Powtarzanie tego zabiegu przez kilka nocy umożliwia odkrztuszanie. Wydzielina odrywa się, a kaszel z suchego przechodzi w mokry.
- BÓL GARDŁA - ten sposób znają chyba wszyscy - to tradycyjny syrop z cebuli. Pokrojoną w krążki cebulę zalewamy miodem i odstawiamy na jakiś czas. Cebula "puszcza" soki i miesza się z miodem. Bardzo dobry sposób na ból gardła, ponieważ cebula ma działanie antybakteryjne. Syrop z cebuli pomaga również na kaszel i ogólnie na przeziębienie. Dzieci zazwyczaj nie lubią cebuli, jednak miód łagodzi smak. A żeby dziecko nie zniechęciło się do naszego domowego leku warto przed podaniem zlać syrop do innego słoika.
- PRZEZIĘBIENIE - gdy dziecko jest już bardzo przeziębione - kaszle, ma katar i boli je gardło bardzo dobrym sposobem jest przygotowanie mleka z czosnkiem i miodem. Tę mieszankę niewiele dzieci wypije bez problemu z powodu czosnku. Jednak można dać go nieco mniej i spróbować nakłonić do wypicia. Przecież wszyscy wiedzą, że czosnek to naturalny antybiotyk.
- KATAR - stosowanie kropli do nosa, czy nawet bardziej wygodnych żeli nie jest jedynym wyjściem. Te specyfiki niekorzystnie wpływają na śluzówkę nosa, szczególnie u dzieci, powodując niejednokrotnie nadmierne wysuszenie i podrażnienie. Niektórzy stosują płukanie noska solą fizjologiczną. Żeby nie ingerować w nosku dziecka wystarczy posmarować pod noskiem właśnie solą fizjologiczą, co zdecydowanie pomaga w oddychaniu.
- SUCHA I PODRAŻNIONA SKÓRA - obecnie dostępne są różnego rodzaju oliwki dla dzieci, przeznaczone do stosowania po kąpieli. Dotyczy to szczególnie niemowląt. Jednak większość z oliwek zawiera różnego rodzaju substancje zapachowe, które powodują podrażnienia skóry. Tanim i sprawdzonym sposobem na suchą skórę jest zwykły krochmal. Można dodać go do wanienki z wodą albo suchy krochmal nakładać na wacik i smarować nim dziecko po kąpieli. Sprawia to, że skóra dziecka jest śliska i nie przesusza się. Oczywiście dziecko nie będzie tak pięknie pachniało jak po oliwce, ale jedno jest pewne - skóra będzie zdrowa.
Wszystkie opisane sposoby z powodzeniem można stosować zarówno u dzieci, jak i u dorosłych. Jednak opisałam je ze szczególnym nastawieniem na dzieci. Przecież powinniśmy robić wszystko, żeby pomóc im, gdy są przeziębione lub chore. A gdy można im pomóc, nie szkodząc jednosześnie wówczas jest to bardzo wskazane.
Wzmożone napięcie mięśniowe – prawidłowa pielęgnacja małego dziecka
Wzmożone lub osłabione napięcie mięśniowe u małego dziecka to problem, z którym boryka sie bardzo wiele z nas i dlatego pomyślałam, że podzielę się informacjami i spostrzeżeniami, jakie posiadam z tymi rodzicami, którzy szukają czegoś na ten temat w internecie.
U mojego dziecka zauważyłam nieprawidłowe napięcie mięśniowe, mimo iż nie jestem lekarzem to są pewne charakterystyczne objawy, jak np. wyginał się w tył i w bok w literę „C”. Ponadto miał bardziej napiętą prawą stronę tzn. częściej miał zaciśniętą prawą piąstkę i leżąc na plecach odchylał się w prawo, a dodatkowo nie znosił leżenia na brzuchu. Innym charakterystycznym objawem wzmożonego napięcia mięśniowego jest odginanie główki do tyłu przy leżeniu na plecach i na boku, czasami na brzuchu odchyla tak mocno, że przewraca się na boki. Pamiętałam takie zachowanie jeszcze z czasów, gdy córka była w wieku Kuby. Fizjoterapeuta, z którym się wtedy skontaktowałam powiedział, że najważniejsze jest prawidłowe pielęgnowaniem dziecka. Dostałam też od niego książeczkę poświęconą prawidłowemu pielęgnowaniu małego dziecka. Jest to publikacja wydana przez IMiD w Warszawie. Warto się zapoznać z tym poradnikiem, bo można spowodować, że codzienna opieka nad naszym malcem będzie przyjemna i komfortowa, zarówno dla niego, jak i dla nas. Podobno istotne jest, aby codzienne czynności przy dziecku, jak przebieranie malca, czy zmianę pieluchy traktować, jak okazję do zabawy, ale sami wiemy, że z tym różnie bywa..... Moim zdaniem najważniejsze jest aby nasze ruchy były spokojne, płynne i pewne, a to możemy zapewnić bez względu na sytuację, samopoczucie, pogodę …...itp. :) Przed urodzeniem Kuby z przyjemnością odświeżyłam sobie tę lekturę, szczególnie w zakresie noszenia malucha. Istotną kwestią jest również zmiana pieluchy i tu trzeba pamiętać, aby nie ciągnąc dziecka za kostki, czy przed kolana tylko podkładać rękę pod pupę i chwytać dłonią za udo w pobliżu biodra.
Pamiętajmy, że wzmożone napięcie mięśniowe minie dzięki prawidłowemu pielęgnowaniu malucha oraz prawidłowo dobranym ćwiczeniom rehabilitacyjnym !!!
Muszę zaznaczyć, że zarówno wtedy, jak i teraz wykluczyliśmy wszelkie nieprawidłowości neurologiczne poprzez wykonanie usg przez ciemiączko dziecka oraz konsultację z neurologiem.
Pokój dziecięcy jak z bajki
Każde dziecko marzy o kolorowym pokoju rodem z ulubionej bajki. Jak zaaranżować wnętrze dla malucha by było spełnieniem jego marzeń? To nic trudnego! Wystarczy zadbać o odpowiednie dodatki, a we wnętrzu zagości baśniowy klimat...
Wróżki i elfy
Baśniowy pokój dla dziewczynki powinien nawiązywać do jej zainteresowań i upodobań. Jeśli jest małą fanką wróżek i księżniczek, to warto zadbać o dodatki z takimi motywami. W tej roli świetnie sprawdzą się dekoracyjne naklejki welurowe, którymi można ozdabiać ściany i meble. Tłem dla dekoracji nie musi być wyłącznie róż, wystarczy przełamać go kontrastującymi, intensywnymi barwami np. limonką aby pokój nabrał oryginalnego charakteru. Doskonałym pomysłem, który ucieszy każdą małą fankę baśniowych klimatów będzie zainstalowanie nad łóżkiem baldachimu. Na rynku można znaleźć wiele ciekawych wzorów, niekoniecznie przyprawiających o zawrót głowy ceną.
Czarownice, które nie straszą
Jeśli boimy się przesady i zbyt cukierkowego efektu można wybrać dekoracje, które dodadzą wnętrzu bardziej zdecydowanego charakteru np. przedstawiające baśniowe czarownice. Wielokolorowa dekoracja świetnie prezentuje się w połączeniu z kolorami lila i pasiastymi poduchami. Uzupełnieniem wystroju może być miękki dywan, który sprawdzi się w trakcie zabawy na podłodze i dekoracje okien nawiązujące kolorystycznie do wnętrza. W ten sposób można stworzyć efektowny pokój dla dziewczynki bez konieczności przeprowadzania generalnego remontu.
Kosmos i rozgwieżdżone niebo w pokoju
Większość maluchów jest ciekawa świata i w wyobraźni przemierza przestworza w poszukiwaniu przygód. Przy pomocy naklejek welurowych z motywami kosmicznymi można stworzyć w pokoju dla chłopca idealną przestrzeń, która pobudzi jego wyobraźnię. Naklejka odzwierciedlająca kosmos i gwiazdy najlepiej kontrastuje z jasnymi barwami takimi jak zieleń czy błękit. Jeśli chcemy uzyskać zaskakujący efekt możemy nakleić dekoracje z gwiazdami i planetami na suficie – w ten sposób maluch będzie mógł obserwować rozgwieżdżone niebo we własnym pokoju. Dopełnieniem aranżacji będą meble w intensywnych kolorach. W takim wnętrzu z pewnością żaden chłopiec nie mógłby się nudzić.
GRY DLA DZIECI
Na stronach internetowych gier dla dzieci można znaleźć logiczne, zręcznościowe zabawy, zabawy edukacyjne, malowanki, kolorowanki, ubieranki. Warto skorzystać z bezpiecznych stron, gdzie gry sprzyjają rozwojowi dziecka i są dla niego dużą frajdą. W końcu po cóż się urodziliśmy jak nie po to żeby się bawić!
Inne są już komputerowe gry dla dzieci. Te gry są już dużo bardziej bezpieczne, bo przetestowane przez psychologów i pedagogów. Do komputerowych gier należą gry edukacyjne strategiczne, lego, logopedyczne, dydaktyczne i przygodowe. Każda gra ma swój cel w rozwoju malucha czy młodego człowieka. Jedna będzie dawała sporą dawkę ruchu, rozwijała u dziecka koordynację wzrokowo – ruchową oraz wyczucie rytmu, inna będzie uczyła alfabetu czy podstaw matematyki, rozwijała kreatywność, zdolność szybkiego myślenia, zapamiętywania czy rozwiązywania problemów, a jeszcze inna będzie dawała informacje o świecie. Rozśmieszenie dziecka przez grę pomoże też na zmianę humoru dziecka ze smutnego na wesoły!
Ceny gier dla dzieci kształtują się w okolicach 8 do 200 zł. Oprócz gier online i gier na PC są też gry elektroniczne i telewizyjne. Te nadają ciekawy wyraz zabawie, ponieważ powodują, że dziecko i dorosły może się wczuć w rolę bohatera, mieć z tego frajdę i uzewnętrznić dużo emocji. Do gier telewizyjnych i elektronicznych niezbędne są: konsola, zasilacz sieciowy, gamepad, joystick, kierownica, myszy dla graczy, słuchawki i ewentualnie monitor. To jest podstawowy sprzęt każdego użytkownika gry. Dodatkową atrakcją dla dzieci są programy użytkowe, takie jak Świat Barbie czy gry komputerowe Lego. Ważne jest też to, żeby gry były autoryzowane i certyfikowane przez znaczące firmy autoryzacyjne, dające świadectwo jakości produktu. Wielu pedagogów, nauczycieli, wychowawców protestuje przeciwko kupowaniu takich gier dzieciom bo wyzwalają agresję, powodują zmianę nastroju i kolokwialnie mówiąc, rodzice powinni przekazać swoim dzieciom intencję, żeby trzymały się sztywno wyznaczonych przez nich reguł, bawiąc się grami online.
Kolejną korzyścią z gier jest to, że kiedy dzieci się bawią, rodzice mogą wtedy odetchnąć, zrelaksować się, poczytać książkę, gazetę, obejrzeć film. To świetny moment, żeby porozmawiać z koleżanką. Dziecko jest wtedy np. w świecie baśni, a my mamy czas tylko dla siebie.
Ciekawą grą dla dzieci są puzzle, które można dotknąć, wskazać, poruszyć, nazwać. To podstawowe elementy nauki dla malucha. Puzzle od wielu lat pełnią funkcję edukacyjną, motywując do poznawania świata. Wkładanie, wyjmowanie i manipulowanie kolejnymi elementami ułatwia koordynację ruchowo - wzrokową oraz w późniejszym wieku naukę czytania i pisania. Dzieci mogą ćwiczyć koncentrację uwagi, spostrzeganie, rozwijać pamięć. Kolejną ciekawą, bardziej tradycyjną grą dla dzieci są gry zręcznościowe. Dziecko może świetnie bawić się usprawniając palce i w przyszłości pisać. Kolejnymi grami polegającymi na dotyku są też gry w formie drewnianych klocków, kształtujące umiejętność liczenia i koncentrację.
Organizujemy przyjęcie urodzinowe w domu
Przygotowując się do organizacji przyjęcia urodzinowego zróbmy sobie plan. Jeśli będziemy działać zgodnie z tym co sobie zaplanowaliśmy, to możemy liczyć, iż nasze przyjęcie będzie niezapomniane. Oto kilka wskazówek:
Ustal datę i godzinę.
Organizując urodziny musimy wybrać dzień, w którym wyprawimy przyjęcie. Nie zawsze jest to dokładna data urodzin. Przeważnie na przyjęcie wybieramy dni wolne od pracy – sobotę i niedzielę.
Godzinę dostosujmy do wieku dziecka. Dla najmłodszych przyjecie możemy zorganizować w godzinach porannych, tak żeby maluchy miały czas na drzemkę poobiednią. Najczęściej jednak wybieramy godziny popołudniowe. Dla młodzieży możemy spokojnie wybrać godziny wieczorne.
Przyjęcia w domu (mieszkaniu) są iedealne dla starszych dzieci, które wyrosły już z sali zabaw (potocznych kulek) oraz na przyjęcia rodzinne.
Wybierz temat przyjęcia.
Dzieci chętnie uczestniczą w przyjęciach tematycznych. Temat dostosujmy do wieku i płci dzieci. Najczęściej wybierane tematy to: bal księżniczek, przyjęcia pirackie czy indiańskie. Najmłodszym możemy zorganizować przyjęcie z Kubusiem Puchatkiem (odpowiednie dla chłopców i dziewczynek), dla starszych odpowiednie będą przyjęcia z ich bohaterami filmowymi, np. z Hannah Montana, High School Musical czy Harry Potter. Dla młodzieży możemy urządzić imprezę w stylu lat 70-tych czy przyjęcie hawajskie.
Jeśli wybierzesz temat przyjęcia zrób sobie listę produktów jakie trzeba kupić aby udekorować pokój zgodnie z tematem.
Zrób listę gości.
Ustalmy razem z dzieckiem kogo chce zaprosić. Liczbę gości dostosujmy do warunków w jakich będzie organizowane przyjęcie. W małym mieszkaniu nie zmieści się cała grupa przedszkolna czy klasa. Pomyślmy także o kosztach organizowanego przyjęcia.
Wypisz zaproszenia.
Zaproszenia można zrobić samemu lub kupić gotowe.
Jeśli organizujesz przyjecie tematyczne dobrze by było aby zaproszenie nawiązywało do tematu przyjęcia.
Wypełnij zaproszenia czytelnie. Na zaproszeniu powinno się znaleźć:
- imię i nazwisko osoby zaproszonej
- data i godziny w jakich będzie przyjęcie
- miejsce imprezy (dokładny adres)
- dodatkowe informacje, np. o obowiązującym stroju
- telefon kontaktowy z prośbą o potwierdzenie przybycia
- podpis osoby zapraszającej
Zaproszenie najlepiej wręczyć osobiście lub dostarczyć za pośrednictwem poczty na kilka tygodni lub przynajmniej na tydzień przed urodzinami.
Przygotuj plan przyjęcia urodzinowego.
a) konkursy i zabawy
Jeśli będzie to przyjęcie tematyczne dobrze jest przygotować zabawy i konkursy zgodne z tematem przyjęcia. Spisz jakie rzeczy będą potrzebne aby móc je zorganizować i wpisz je na listę zakupów.
b) menu
Ustal jakie dania przygotujesz i zrób listę zakupów. Pamiętaj o torcie.
c) program przyjęcia
Na kartce rozpisz sobie program, np.
16.00 – 16.15 – powitanie gości
16.15 – 16.45 – tort
16.45 – 17.15 – zaproszenie do zabawy (zapisz jakie to będą zabawy)
17.15 – 17.30 – przerwa na poczęstunek
17.30 – 18.00 – konkursy (zapisz jakie to będą konkursy)
18.00 – 18.15 – przerwa na poczęstunek
18.15 – 18.45 – zaproszenie do zabawy (zapisz jakie to będą zabawy)
18.45 – 19.00 – zakończenie przyjęcia
Zrób zakupy.
Zakupy artykułów dekoracyjnych zaplanuj sobie dużo wcześniej. Wygodną formą zakupów są zakupy przez internet. Siedząc wygodnie w fotelu złóż zamówienie na balony, serpentyny, naczynia jednorazowe, serwetki i świeczki. Zamówienie zrób z listą, którą masz już przygotowaną. Oprócz zakupów artykułów dekoracyjnych pamiętaj o zakupie rzeczy potrzebnych do zabaw i konkursów. Na realizację zamówienia w sklepie internetowym przeznacz sobie ok. 7 dni roboczych.
Pamiętaj, że jeśli chcesz zamówić tort musisz to zrobić na kilka dni przed urodzinami.
Dzień przed przyjęciem zrób zakupy spożywcze.
Przygotuj poczęstunek.
To co możesz zrób dzień wcześniej, np. ciasto. Natomiast takie dania jak kanapki czy pizzę przygotuj w dniu przyjęcia.
Jeśli tort był zamawiany w cukierni pametaj, żeby go odebrać.
Dekoracje.
Pamiętaj aby pokój czy sala na przyjęcie była posprzątana. Usuń rzeczy, które będą przeszkadzać w zabawie.
Dzień przed urodzinami możemy zacząć dekorować pokój. Pamiętajmy, że jeśli organizujemy przyjęcie tematyczne dekoracje powinny nawiązywać do tematu imprezy.
Przygotujmy sobie balony, girlandy, serpentyny czy bannery.
W jedno miejsce odłóżmy rzeczy potrzebne do konkursów i zabaw.
W dniu urodzin dekorujemy stół. Na stół najlepiej położyć obrus jednorazowy. Ustawiamy talerze, kubki i sztućce (też najlepiej jednorazowe). Stół dekorujemy serwetkami i np. konfetti. Naczynia jednorazowe, serwetki mogą nawiązywać do tematu przyjęcia.
Wystawiamy produkty spożywcze, które nie muszą stać w lodówce.
Przygotujmy świeczkę na tort (może być cyferka, kilka świeczek czy np. fontanna tortowa) oraz zapałki lub zapalniczkę.
Przyjmujemy gości.
Przygotuj miejsce na okrycia wierzchnie i buty.
Jubilat powinien przywitać gości wraz z rodzicami.
Jeśli zaproszone dzieci zostają na przyjęciu bez rodziców (opiekunów) dobrze jest zapisać sobie do nich nr telefonu.
Poinformuj rodziców, o której mają odebrać dzieci.
Jeśli wszystkie dzieci nie znają się ze sobą, przedstaw je sobie.
Pokaż gościom gdzie będzie przyjęcie i z których pomieszczeń mogą korzystać.
Przyjęcie.
Po zebraniu wszystkich gości działaj zgodnie z planem, który masz już przygotowany.
Życzymy miłej zabawy!
Bezpieczny plecak dla dziecka
Czy Twój maluch jest bardzo żywiołowy i zdarzało się, że zniknął z zasięgu wzroku na spacerze lub zakupach? A może był bliski wpadnięcia do jeziora lub wtargnięcia na jezdnię bez Twojej opieki? Jeśli odpowiedzi na powyższe pytania są twierdzące, może powinieneś zastanowić się nad zakupem bezpiecznego plecaczka?
W sklepach można znaleźć odpowiednie akcesoria, które z pewnością pomogą zabezpieczyć żywego szkraba przed niebezpieczeństwem. Są to np. różnego rodzaju opaski mocowane do ręki malucha czy też odblaski doczepiane do jakiejś części garderoby, roweru czy też plecaka. Bardzo ciekawym produktem są bezpieczne plecaczki zaopatrzone w odpowiednie szelki bezpieczeństwa, które są przydatne w nagłych sytuacjach zagrożenia.
Taki plecak dla dziecka powinien mieć kilka cech:
- Powinien oferować możliwość doczepiania uchwytu dla rodziców, tak by kontrolować malucha w ruchliwych miejscach.
- Aby plecaczek dziecięcy spełniał swoją rolę musi być wyposażony, oprócz tradycyjnych szelek naramiennych, w pas zapinany z przodu i łączący na wysokości bioder szelki naramienne. Możemy dzięki temu uniknąć sytuacji, w której, chcąc powstrzymać dziecko przed udaniem się w niebezpieczne miejsce lub odciągnąć je, plecaczek ześlizguje się barków dziecka.
- Uchwyt na górze plecaka powinien być łatwo dostępny dla rodzica i dopasowany do wielkości jego dłoni, by w sytuacjach kryzysowych opiekun może łatwo przy pomocy uchwytu zatrzymać malucha.
- Kupując rzeczy dla Twojego dziecka zwróć szczególną uwagę na to, czy są one zgodne z europejskimi normami bezpieczeństwa.
- Plecak dla dziecka musi być zaopatrzony w odblaski, co znacznie podnosi jego widoczność w słabo oświetlonych miejscach lub w porze nocnej.
- Nie zapominajmy oczywiście o walorach estetycznych. Maluch musi chcieć nosić swój plecaczek. Kolorowe plecaki z estetycznymi wzorami to podstawa.
- Istotną cechą są także wyróżnienia przyznawane producentom za dany produkt w kategorii bezpieczeństwo.
Plecaczek dla dziecka na pewno zapewni każdemu rodzicowi spokój podczas przechadzki w ruchliwych miejscach czy eskapadach do lasu czy do parku, a Twojemu dziecku zwiększą szansę na bezpieczną zabawę.
Metody leczenia niepłodności
Niemożność uzyskania ciąży po 12 miesiącach regularnego współżycia określamy mianem niepłodności. Leczenie jest procesem złożonym i długotrwałym. Obejmuje inseminacje, IVF, mikromanipulacje - ICSI, mrożenie i przechowywanie gamet oraz komórek jajowych, aspiracje plemników z najądrza/jądra.
W niniejszym artykule przedstawimy wyżej wymienione metody leczenia niepłodności.
Inseminacja
Jest to technika polegająca na podaniu do jamy macicy specjalnie przygotowanego nasienia. Dzięki rygorystycznej procedurze - selekcja plemników przy pomocy specjalnych płynów i urządzeń - można z bardzo złej spermy otrzymać plemniki, które posiadają prawidłową budowę i ruchliwość.
IVF
Zapłodnienie pozaustrojowe (invitro) jest najbardziej specjalistycznym sposobem leczenia niepłodności. Stwarza szansę na posiadanie potomstwa w przypadkach, w których w sposób naturalny jest to niemożliwe oraz wtedy, gdy dotychczasowe leczenie nie było skuteczne.
ICSI
Mikroiniekcja plemnika do jaja (ICSI) jest uzupełnieniem zapłodnienia pozaustrojowego invitro. W części etapów procedury są takie same jak przy klasycznym zapłodnieniu pozaustrojowym. Metoda jest stosowana, gdy:
- wystąpi brak zapłodnienia przez IVF lub inne metody
- z powodu partnera nie zachodzi do zapłodnienia jaja (bardzo mała ilość plemników lub nie poruszają się)
- nie ma żadnych plemników w spermie ale dzięki operacji na najądrzu udało się odzyskać pojedyncze plemniki.
MESA, TESE
Są to techniki mikromanipulacji pozwalające na uzyskanie potomstwa u mężczyzn z azoospermią (brak plemników w ejakulacie).
MESA - Mikrochirurgiczna aspiracja plemników z najądrzy - pozwala na uzyskanie potomstwa u mężczyzn z azoospermią, u podstaw której leży niedrożność lub brak nasieniowodów.
TESE - pobranie tkanki jądra i wyizolowanie pojedynczych plemników - pozwala na uzyskanie potomstwa u mężczyzn z azoospermią, czyli brakiem plemników w spermie spowodowanym nieprawidłową funkcją kanalików jądrowych.
InVitro Maturation
To nowa technika zapładniania pozaustrojowego, istnieje od 2003 roku. Terapia charakteryzuje się zastosowaniem bardzo niskiej dawki gonadotropiny lub nawet zaniechaniem jej podawania pacjentce.
Kriokonserwacja
Nasienie i komórki jajowe mogą być przechowywane w niskiej temperaturze (-196°C) przez długi czas. Kriokonserwacja nasienia umożliwia zajście w ciążę partnerkom niepłodnych mężczyzn, dzięki zastosowaniu zamrożonego nasienia anonimowego dawcy.
Jak nadawać imiona dzieciom?
Wielu spośród świeżo upieczonych rodziców, którzy pragną nadać swojemu dziecku oryginalne imię powinni przygotować się na długi i zaciekły bój z urzędnikami.
Urzędnicy działać jednak muszą w zgodzie z wytycznymi Rady Języka Polskiego, która ustala zalecenia i opiniuje kłopotliwe dla urzędów wnioski. Według obowiązujących zasad określonych przez Radę jako „Zalecenia dla urzędów stanu cywilnego dotyczące nadawania imion dzieciom osób obywatelstwa polskiego i narodowości polskiej”, kierownicy Urzędu Stanu Cywilnego mają obowiązek oceny nadawanych przez rodziców imion. Jeśli imię nie spełnia ustanowionych warunków – rodzice mogą spotkać się ze stanowczą odmową przyjęcia ich oświadczenia. Stanie się tak, kiedy wybrane imię zostanie zinterpretowane jako ośmieszające, nieprzyzwoite, zadeklarowane w formie zdrobnienia lub niepozwalające odróżnić płci dziecka.
Nie wolno nadać dziecku więcej, niż dwóch imion - muszą być one adekwatne do płci i pisane osobno, bez łącznika.
Przede wszystkim zaleca się wybieranie imion w postaci przyswojonej przez język polski. Oznacza to więc, że rodzice nie mogą dziecku nadać imienia o obcojęzycznym brzmieniu, jeśli posiada ono rodzimy odpowiednik. I tak – wpisane we wniosku imię Ann powinno być zastąpione polską Anna, John – Janem, a Victor – Wiktorem. W odróżnieniu od ustawodawstwa amerykańskiego – polscy biurokraci w oparciu o zalecenia Rady Języka Polskiego nie zatwierdzą imienia pochodzącego od nazw pospolitych, w związku z czym, próżno szukać wśród rodaków osób noszących imię Ameryka, Dakota czy Alaska. Adekwatnie – wielbiciel serwisów społecznościowych nie może nazwać swojego dziecka Facebook, a polski fan komiksów Batmanem będzie mógł syna przywoływać jedynie na stopie nieformalnej.
Ponadto, wszystkie imiona nadawane obywatelom Rzeczypospolitej powinny uwzględniać zasady gramatyczne i ortograficzne obowiązujące w języku polskim. Oznacza to, że fantazja rodziców ograniczona jest niejako słownikiem poprawnej pisowni i Jakub nie może być „Jakóbem”, a Katarzyna – „Katażyną” W związku z tym, że we współczesnym alfabecie polskim nie występuje „x” - imiona zawierające tę literę zapisujemy stosując „ks” ( np. Aleksandra, Aleks, a nie Alexandra, Alex). Analogicznie - „w” wypiera „v” (Wioleta a nie Violeta), „ia” czy „ie” zastępuje „yja” i „yje” (Gabriel, a nie Gabryjel), zamiast „c” należy postawić „k” w przypadku imion pochodzenia łacińskiego (Klaudia, a nie Claudia, Klemens zamiast Clemensa). W połączeniu spółgłosek zamiast „-i-” należy napisać „-j-” (np. nie Raimund, ale Rajmund). Wyjątkiem jest imię Aida, które zapisujemy przez „-i-”. Dodatkowo, imię nie powinno poddawać w wątpliwość, czy dziecko jest dziewczynką, czy chłopcem. Oznacza to niemożność wpisania do rejestru imienia Carol, zwłaszcza, kiedy nazwisko dziecka nie podlega odmianie przez rodzaje (np. Nowak, Kozak czy Czajka). I tak – Carol Czajka uznany nie będzie – trudno bowiem na podstawie zarówno imienia jak i nazwiska wskazać jednoznacznie płeć dziecka. Wyjątkiem są imiona „Maria” i „Miriam”, które można nadać dzieciom niezależnie od ich płci.
Przyjęło się, że dziewczynkom powinno się nadawać imiona zakończone na „a” (Adela, Joanna, Zuzanna), a chłopcom na dowolną spółgłoskę (Piotr, Paweł, Zenon) lub samogłoski: „i”, „y” oraz „o” ( Antoni, Walery, Mieszko). W tradycji kulturowej są jednak zakorzenione imiona kobiece, które nie kończą się samogłoską „a”, takie jak: Beatrycze, Noemi, Rut – chęć ich nadania dziewczynce nie może wg wytycznych Rady Języka Polskiego spotkać się z odmową urzędnika.
Kolejna zasada określa zapis imienia – nie może przybierać on formy archaicznej, która wyszła już z użycia. Wyjątkiem jest w tym przypadku rodzinna tradycja i chęć jej podtrzymania. Przez wzgląd na tradycję możliwy jest też zapis imienia z podwojonymi spółgłoskami (np. Izabella, Wioletta), czy imion będących obocznymi formami słowotwórczymi (Bazyl obok Bazyli, Konstanty obok Konstantyn).
Nie można jednak nadawać imion w formie zdrobnień (Kasia, Ania, Jaś). Wyjątek stanowią imiona pierwotnie pełniące funkcję zdrobnień, ale współcześnie istniejące jako formy samodzielne (mp. Lena, Rita). Przy nadawaniu nowych, a raczej „nowoczesnych” imion zaleca się, żeby ich zapis nie odbiegał od oryginalnej pisowni (np. Jessica, a nie Dżeskika, czy Dustin, a nie Dastin). Przede wszystkim, przy wyborze imienia powinno się bezwzględnie unikać nazw i przydomków wulgarnych i budzących negatywne skojarzenia ( np. Lucyfer czy Kurtyzana).
W przypadku, gdy rodzice małego człowieka nie mogą dojść do porozumienia w kwestii wyboru imienia, na ich wniosek może to zrobić sąd opiekuńczy. Dodatkowo rodzice (wymagany jest udział obydwojga) mają prawo jednokrotnie zmienić imię pociechy, ale tylko w ciągu 6 miesięcy od daty sporządzenia aktu urodzenia.
Mamo, tato, przeproś
Wymagasz do dziecka, aby poniosło konsekwencje swoich poczynań, musisz wymagać również od siebie. Gdy ukarałaś malca, a potem okazało się, że był niewinny lub zapomniałaś o wcześniej złożonej obietnicy zamiast udawać, że nic się nie stało, powiedz „przepraszam”
Dzięki temu Twoje dziecko nauczy się, że te same zasady obowiązują wszystkich, bez wyjątku i że szacunek należy się każdemu bez względu na wiek czy pozycję. Bo gdyby sytuacja była odwrotna i to maluch by narozrabiał, to wcześniej czy później musiałby Cię przeprosić.
Autorytet rodzica
Są rodzice, którzy wychodzą z założenia, że przyznania się do błędu czy niewiedzy przed dzieckiem obniży ich autorytet. Że nie muszą się przed malcem tłumaczyć. To nieprawda. Wcześniej czy później dziecko podrośnie i uważniej przyjrzy się poczynaniom rodziców. Dostrzeże, że nie są nieomylni, że popełniają błędy. I albo to zaakceptuje albo straci do nich zaufanie.
Jak wszyscy to wszyscy
Każdy ma prawo popełnić błąd. Ale też każdy musi umieć się do niego przyznać i przeprosić. Więc gdy wymagasz od dziecka, aby przeprosiło w sytuacji gdy zachowuje się niegrzecznie, złamie dane słowo czy zrobi coś czego mu nie wolno, naucz się przepraszać malca w sytuacji gdy Ty narozrabiasz w stosunku do niego.
Gdy tego nie zrobisz dziecko pogubi się. Nie będzie wiedziało co jest dobre, a co złe. Będzie dorastało w przekonaniu, że jak jest się maluchem to określone zachowania są odbierane jako złe, ale jak już się „urośnie” to stają się one dobre.
Dlatego na dłuższą metę lepiej jest umieć przyznać się do błędu i powiedzieć przepraszam, a ponadto dodać parę słów wyjaśnienia, za co dziecko przepraszamy i dlaczego tak postąpiliśmy. To pokazuje maluchowi, że każdy ma prawo do błędu. I co niezmiernie ważne, buduje się w ten sposób w dziecku poczucie własnej wartości i godności. Przyznając się do pomyłki pokazujemy, że nie tylko ono musi przepraszać za niewłaściwe zachowanie.
Przepraszanie ma sens
W przeprosinach liczą się nie tylko słowa –bardzo ważne jest, by były szczere, płynące z głębi serca i by było Twoją skruchę widać i czuć. Należy patrzeć dziecku prosto w oczy i mówić odpowiednim tonem. Trzeba powiedzieć „przepraszam” i dodać, za co się przeprasza.
Nie wolno rzucać słów przez ramię. Nie wolno też obrażać się na dziecko czy wywoływać w nim poczucia winy. Przepraszając dziecko trzeba być wiarygodnym, maluch musi wiedzieć, że przepraszasz bo jest Ci naprawdę przykro.
Oczywiście, trzeba pamiętać, że pewne zachowania dziecka są niedopuszczalne. Możecie o tym mu powiedzieć, że jeśli skacze po meblach, to zawsze takie zachowanie was denerwuje. Nawet jeśli teraz przeprosiliście za podniesiony głos, to nie zgadzacie się na takie zachowanie.
To, jak reagujecie na to co robi dziecko, nie może być kwestią Waszego dobrego czy złego humoru. Nie może być tak, że kiedy macie dobry humor na wszystko dziecku pozwalacie, a kiedy macie humor zły, lepiej żeby dziecko nie wychylało nosa ze swojego pokoju.
Prawo do obrony
Jeśli stawiasz dziecku zarzuty, pozwól mu się bronić – może okazać się, że dzięki temu nie będziesz musiała go przepraszać za pomyłkę. Uważaj jednak na rodzaj argumentów, jakie padają z ust Twojej pociechy i nie daj się wciągnąć w dyskusję „A bo on/ona/coś...” – w ten sposób do niczego nie dojdziecie a jedynie podgrzejecie atmosferę.
W takiej sytuacji dobrym rozwiązaniem jest zadanie pytania, które zacznie się od „Dlaczego...?”. Naucz dziecko przepraszać, ale nie zawsze i wszędzie. Powinno wykazać skruchę tylko wtedy, kiedy postąpiło źle. Nieakceptowane jest, by Twoje dziecko przepraszało, kiedy to ktoś robi mu krzywdę.
Dlatego bardzo uważaj, by uczyło się ono ponosić konsekwencje wyłącznie za swoje błędy.
Niecenzuralne wyrazy w ustach małego dziecka
Co zrobić w sytuacji gdy Twój aniołek po powrocie z przedszkola, z uśmiechem na ustach zaczyna rzucać „mięsem”? Nie wiesz jak się zachować? Co powiedzieć? Jak zareagować? Spokojnie. W tym wieku zdarza się to większości.
To, że maluch "rzuca mięsem" wcale nie znaczy, że wie co dane słowo oznacza. Być może dziecko wcale nie zdaje sobie sprawy z tego, że robi źle. Dzieci bardzo szybko podchwytują nowe słowa i z upodobaniem je powtarzają. Dlatego bardzo ważne jest to. aby uważać na to co i jak się przy nich mówi. Gdy już jednak podchwyci niecenzuralne wyrazy, tylko od Ciebie zależy, jak szybko znudzi mu się nowe słowo i czy zrozumie, że używanie go nie przystoi „grzecznemu dziecku”
Skąd to "mięso"?
Pomimo tego, że w domu staracie się nie przeklinać lub pilnujecie by „brzydkie wyrazy” nie padały w obecności dziecka, maluch może je usłyszeć w wielu innych miejscach: na podwórku, w sklepie, w telewizji, od rówieśników. Dla dziecka takie słowa brzmią niemalże magicznie. Pomimo tego, że nie rozumieją co oznaczają, słyszą, że dorośli wypowiadają je z pasją więc starają się ich naśladować. Ale prawdziwa magia „brzydkich wyrazów” tkwi w tym, że gdy maluch wypowie je na głos, wszyscy zaczynają się nim interesować.
Jak reagować?
Nie reagować wcale! Krzyki, kary, zakazy mogą wywołać wręcz odwrotny skutek. Dziecko może zacząć używać „brzydkich wyrazów” chcąc zwrócić na siebie Twoją uwagę, bądź przy pomocy przekleństw będzie grało na Twoich uczuciach czy „odgryzało się”, gdy będzie z czegoś niezadowolone.
Najlepszą reakcją w takim przypadku jest brak reakcji. Gdy maluch zauważy, że używaniem przekleństw nie zwraca na siebie Twojej uwagi szybko się znudzi powtarzaniem niecenzuralnego słowa i o nim zapomni. Nie należy się również śmiać, choć czasem może to być trudne, bo maluch który nie umie wymówić niektórych głosek może być przezabawny.
Ale widząc nasze rozbawienie może dojść do wniosku, że warto tak mówić, bo dorośli się z tego śmieją i zwracają na niego uwagę. Nie należy też surowo zakazywać używania takich słów, bo przecież to co zakazane, kusi podwójnie. Krzykiem też niewiele tu zdziałamy, poza utwierdzeniem malca w przekonaniu, że jest to świetny sposób zwrócenia na siebie uwagi dorosłych.
Warto o tym porozmawiać
Gdy już Twoje dziecko przestało z upodobaniem „rzucać mięsem” warto mu wytłumaczyć dlaczego nie przystoi używać takich słów. Możesz zacząć od tego, że gdy słyszysz takie wyrazy wymawiane przez tą śliczną buźkę robi Ci się przykro i że grzeczne dzieci nie powinny używać takich zwrotów. Wytłumacz, że są to słowa, które mogą obrażać innych. Wyjaśnij, że dorośli używają czasem takich słów, by oddać nadmiar złych emocji, ale to tylko oni mogą posługiwać się nimi – tak jak tylko dorosłym wolno prowadzić samochód czy używać zapałek.
Znajdźcie słowo zastępcze
Czasem da się zauważyć, że dziecko używa brzydkich wyrazów w określonych sytuacjach, na przykład gdy jest zdenerwowane. Wtedy, najlepszym rozwiązaniem jest rozmowa z dzieckiem o jego emocjach i uczuciach. Pozwól maluchowi wygadać się, uważnie słuchaj co ma do powiedzenia, dowiedz się co jest przyczyną tego, że chcąc wyładować emocje, używa takich słów. Możesz też, znaleźć zwrot zastępczy…, np. „ motyla noga” czy „o kurczaki”.
Można też, wprowadzić zasadę, że za użycie „brzydkiego wyrazu”, należy zapłacić. Oczywiście musi to dotyczyć wszystkich domowników, bez wyjątku. Przygotujcie duży słój na drobniaki i za każde przekleństwo wrzucajcie do niego monetę np. złotówkę. Maluch na pewno odczuje ubytki w kieszonkowym i przestanie świadomie „rzucać mięsem”.
Gdy nic nie pomaga
Czasem, w żaden sposób nie możemy nakłonić dziecka, by przestało używać wulgaryzmów. Wtedy należy sięgnąć po prawdziwe kary, jak zakaz jedzenia słodyczy, oglądania bajek czy wychodzenia na plac zabaw. Lepsze to, niż palenie się ze wstydu na ulicy czy w sklepie gdy maluch w obecności obcych ludzi zaczyna wykrzykiwać wiązanki przekleństw. Zawsze należy wytłumaczyć dziecku dlaczego zostaje ukarane i kiedy kara się skończy. Maluch raczej nie będzie zachwycony, ale da mu to do myślenia i prawdopodobnie zrezygnuje z używania niecenzuralnych słów na rzecz odzyskania swoich przywilejów.
Niebezpieczne foteliki samochodowe
Bezpieczeństwo dzieci przewożonych samochodami to jeden z kluczowych tematów dla każdego rodzica. Z tego względu informacje o wadach fabrycznych produktów mających je zapewnić są kluczowe. Chodzi o to, żeby foteliki samochodowe dla dzieci i inne tego rodzaju urządzenia zawsze zapewniały najwyższy poziom bezpieczeństwa.
Ponieważ zakres kontroli jest szeroki, a kontrolujących sporo, firmy produkujące foteliki samochodowe dla dzieci mają się na baczności. Jak ognia unikają wypuszczania wadliwych serii i robią wszystko, żeby do sprzedaży trafiały jedynie sprawdzone produkty. Nie zawsze się to udaje.
Doniesienia amerykańskiej instytucji zajmującej się bezpieczeństwem na autostradach (National Highway Traffic Safety Administration) mogą przyprawić każdego rodzica o ból głowy. Jak podaje New York Times aż 800 tys. fotelików dla dzieci zostanie wycofanych z obrotu ze względu na to, że ich zabezpieczenia nie zapewniają dostatecznego zabezpieczenia dzieci. Firma Dorel, która produkuje wadliwe foteliki twierdzi, że nie ma żadnych informacji o wadach, które uaktywniłyby się w czasie prawdziwych wypadków. Nie ma też doniesień o jakichkolwiek obrażeniach czy przypadkach śmierci w wyniku używania fotelików.
Nie bez przyczyny sektor organizacji pozarządowych zajmujących się kontrolą i testami produktów dla dzieci jest tak rozbudowany. Chodzi o to, że dla rodziców trudno o ważniejszy temat niż bezpieczeństwo ich dzieci, a to jest często iluzoryczne. Ze względu na wady fabryczne urządzeń mających je zabezpieczyć. Jednym z takich produktów są foteliki samochodowe dla dzieci.
W opisywanym przypadku jako pierwsi zareagowali urzędnicy, których zaniepokoił wzrost liczby skarg konsumenckich dotyczących fotelików produkowanych przez tę firmę.
Przykład ze Stanów Zjednoczonych pokazuje, że rola organizacji testujących bezpieczeństwo produktów jest nie do przecenienia. Gdyby nie one, producenci mogliby sobie odpuścić prace na rzecz poprawy bezpieczeństwa produktów.
Jak nauczyć dziecko żyć w zgodzie z przyrodą
Chcesz, by twój kilkulatek dbał o przyrodę, umiał doceniać jej piękno i rozumiał, dlaczego należy ją chronić? Szacunku dla otaczającego nas świata warto uczyć dziecko już od najmłodszych lat.
Dzieci najchętniej i najszybciej uczą się poprzez zabawę i właśnie poprzez zabawę można w fascynujący sposób nauczyć je nie tylko zasad matematyki czy fizyki, ale także szacunku dla przyrody.
Jak to zrobić?
Choćby w czasie zabawy w dom. Lalki mogą przecież mieszkać w ekologicznym drewnianym domku wyposażonym w pojemniki do segregacji śmieci, panel słoneczny i zbiornik na deszczówkę. Domek natomiast może się znajdować w ekologicznym miasteczku korzystającym wyłącznie z zielonej energii… Poprzez zabawę dziecko dowie się, jak funkcjonuje ekologiczna kolej lub punkt ładowania pojazdów elektrycznych. Już samo objaśnienie dziecku zasadności korzystania z tego typu rozwiązań może być znakomitą lekcją ekologii.
Poprzez zabawę dziecko uczy się jednak nie tylko właściwości przedmiotów i reguł nimi rządzących. Odtwarzając w czasie zabawy sytuacje spotykane na co dzień uczy się odnajdywania w rolach rodzinnych i społecznych. Zabawa „w życie” to jedna z ulubionych rozrywek kilkulatków – godzinami mogą odgrywać scenki podpatrzone w sklepie, w domu czy na spacerze. Podsuwając dziecku właściwe wzorce do naśladowania, od najmłodszych lat można pozytywnie wpływać na jego sposób postrzegania świata.
Dzieci najlepiej uczą się wszystkiego poprzez naśladowanie zachowań dorosłych. Warto więc korzystać z każdej okazji, by swoim postępowaniem dawać dziecku dobry przykład. Wytłumacz, dlaczego segregujesz śmieci, starasz się oszczędzać wodę, a wychodząc z pokoju, gasisz światło. Wspólnie podziwiajcie przyrodę na spacerach, czytajcie o niej książki, zabawcie się w ogrodników. Możecie też zagrać w grę o tematyce ekologicznej. Poprzez zabawę i fascynujące dla malucha zajęcia w prosty sposób nauczysz go, jak być wrażliwym i odpowiedzialnym za swoje otoczenie człowiekiem.
Propozycje prezentów na Chrzest Święty
Chrzest Święty jest pierwszym i najważniejszym sakramentem naszego maleństwa. W tak uroczystym dniu warto podarowac dziecku coś wyjątkowego. Znajdziesz tu kilka propozycji prezentów dla dziecka.
W tak uroczysty dzień warto podarować dziecku coś wyjątkowego. Pomysłów na prezent może być mnóstwo. Wybór tego jedynego zależy od naszego gustu, preferencji oraz zasobności portfela.
Oto kilka propozycji prezentów:
Pamiątkowe prezenty:
- Biblia lub Pismo Święte - W sklepach można znaleźć Biblię z obrazkami dla dzieci. Są też Pisma Święte w specjalnej, wyjątkowej oprawie. Taki prezent pozostanie pamiątką na długie lata;
- Łańcuszek z medalikiem;
- Pamiętnik niemowlaka – pozwoli on utrwalić i zachować w pamięci wszystkie ważne wydarzenia maleństwa. Proponuję wybrać ten z wierszykami i rymowankami.
Praktyczne prezenty:
- Komplet śpioszków. Pamiętajmy, że wybierając ubranka dla dziecka najlepiej podarować te o jeden rozmiar większe od noszonych aktualnie. Jeśli nie wiemy jaki rozmiar ciuszków nosi bobasek najlepiej poinformować ekspedienta o tym ile miesięcy ma maleństwo. Pomoże on przy wyborze odpowiedniego rozmiaru ubranka dla dziecka;
- Karuzela z pozytywką na łóżeczko. W sklepach znajdziesz duży wybór karuzel. Ich cena zależy od ich funkcji i modelu np. karuzele spełniającą funkcję lampki nocnej, z dźwiękami natury, z elementami ruchomymi. Proponuję wybrać te, które mają spokojną, uspokajającą linię melodyczną i których działanie można w każdej chwili zatrzymać;
- Mata edukacyjna - Przy zakupie zwróć uwagę na wielkość takiej maty, na tkaninę (dobrze, jeśli umożliwia częste pranie i ma kilka tkanin o różnych fakturach pobudzających zmysł dotyku), melodyjki i zabawki. Fajnie, jeśli zabawki dają się odczepić. Można je wtedy zabrać na spacer lub do samochodu;
- Leżaczek lub huśtawka. W sklepach jest duży wybór takiego asortymentu. Można kupić leżaczki, które ustawia się w dwóch pozycjach: stabilna do karmienia i pozycja umożliwiającą bujanie. Po rozłożeniu mogą służyć do spania niemowlaka;
- Krzesełko do karmienia. Decydując się na ten prezent kieruj się przede wszystkim funkcjonalnością tego produktu. Do wyboru mamy krzesełka plastikowe i drewniane, rozkładane na krzesełko i stolik, oraz tradycyjne plastikowe z wieloma regulacjami.
- Zabawki edukacyjne – bardzo duży wybór. Polecam je jako prezent, ponieważ świetnie rozwijają zmysł dotyku, wzroku oraz zmysł słuchu. Są też dostępne zabawki, które mają elementy przeznaczone do gryzienia.
Pozostałe prezenty:
- Duży pluszowy miś – przyjaciel każdego dziecka;
- Srebrne puzderka na pierwszy ząbek dziecka lub jego pierwszy kosmyk włosów; Specjalne złote i srebrne monety kolekcjonerskie, przeznaczone na prezent z okazji chrztu; Tuba na akt chrztu, czy akt urodzenia;
Przy wyborze prezentu kierujmy się nie tylko ceną prezentu ale przede wszystkim dobrem dziecka.
Przyczyny niepłodności
Niepłodność należy rozumieć jako brak możliwości poczęcia dziecka przez parę nie stosującą antykoncepcji, przez okres 12 miesięcy regularnego współżycia płciowego.
Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) uznała niepłodność za chorobę społeczną. Płodność pary zależy od płodności obu partnerów. Zjawisko niepłodności jest złożone i dotyczy w równym stopniu kobiety jak i mężczyzny.
Naturalne zajście w ciążę
Naturalne zajście w ciążę u par, które prowadza regularne życie seksualne występuje relatywnie szybko - u około 80% par w pierwszych 6 cyklach. Pozostałe 20% po tym okresie można uznać jako pary z zakłóconą płodnością, ale jak wykazały przeprowadzone badania, co druga para z tej grupy zachodzi w ciążę w następnych 6 cyklach.
Z pozostałych 10% par dochodzi do ciąży naturalnej u co drugiej pary, a więc u 5% par, ale w o wiele dłuższym okresie czasu, tj. do 48 miesięcy. Po tym okresie tylko w sporadycznych przypadkach u pozostałych 5% par dochodzi do naturalnego poczęcia. Przede wszystkim wraz z rosnącym wiekiem przyszłej matki spada liczba ciąż, do których doszło w sposób naturalny.
Wielu autorów zwraca szczególną uwagę na progresję zachorowalności na niepłodność wraz z rozwojem cywilizacyjnym. Dlatego coraz częściej w literaturze naukowej pojawiają się propozycje rozpoczynania terapii leczenia niepłodności u par już po 6 miesiącach, a najpóźniej po 12 miesiącach bezowocnego oczekiwania.
Z uwagi na postęp (rozwój medyczno-laboratoryjny) w leczeniu niepłodności w ostatnich latach, dziedzina ta posiada efektywne i coraz bardziej nieinwazyjne, diagnostyczne możliwości leczenia, co pozwala na skuteczną terapię.
Każda terapia jest prowadzona indywidualnie. Jeśli pacjentka nie przekroczyła 35 roku życia i w ciągu pierwszych 6 miesięcy nie mogła zajść w ciążę, to może próbować przez kolejne 6 cykli. Jednak zdaniem niektórych dalsze oczekiwanie przy znaczących czynnikach zakłócających niepłodność, takich jak: uszkodzone przewody jajowe, zaburzenia cyklu czy zła jakość nasienia partnera, okazuje się w końcowym efekcie dla pacjentki tylko straconym czasem.
Dlatego powinno się po pierwszych 6-8 miesiącach bezowocnych prób zajścia w ciążę zasięgnąć rady specjalistów i ew. przeprowadzić diagnostykę wstępną, by stwierdzić przyczynę istniejącego problemu niepłodności.
Główne przyczyny niepłodności
Przebyte choroby ogólne u kobiety:
- zakażenia układu moczowo-płciowego, które mogą doprowadzić do niedrożności jajowodów.
Powikłania i choroby ginekologiczne:
- nieprawidłowy czas trwania cyklów miesięcznych,
- zapalenie przydatków, elektrokoagulacja lub konizacja szyjki macicy,
- endometrio,
- choroba jajowodów,
- uszkodzenie narządów rodnych.
Patologia położnicza:
- przebyte porody i ich powikłania,
- ciąże pozamaciczne,
- poronienia i inne.
Choroby o podłożu endokrynnym:
- przysadki mózgowej,
- nadnerczytarczycy i inne.
Przebyte choroby mężczyzny:
- świnka,
- operacje przepukliny pachwinowej,
- zakażenia układu moczowo-płciowego,
- ektopii jądra i inne.
Wiek kobiety:
- czym później decyduje się kobieta na dziecko tym trudniej przebiega terapia leczenia niepłodności. Średnia wieku kobiet rodzących pierwsze dziecko przesunęła się w Europie Zachodniej miedzy 1970 a 2005 rokiem z 24 lat na 29-30. Średnią wieku leczonych Polek nie jest tak wysoka jak w Europie zachodniej, ale problem ten występuje coraz częściej. Tendencja ta jest bezpośrednio związana z kolejną przyczyną niepłodności.
Środowisko i sposób życia (tzw. lifestyle):
- odżywianiewykonywana praca i jej charakternałogi, przede wszystkim: alkohol, papierosy,
- lekarstwa,
- stres,
- szkodliwe substancje w środowisku: w powietrzu, wodzie, żywności, ubraniach, meblach, itp.nadwaga.
Życie seksualne pary:
- częstotliwość odbywania stosunków seksualnych,
- obniżona potencja partnera,
- brak lub przedwczesna ejakulacja,
- zachorowania na tle psychosomatycznym.
Obciążenia psychiczne:
- poczucie zawiedzenia jako kobieta/mężczyzna,
- reakcja środowiska – przymus, każde małżeństwo/para musi posiadać dzieckouczucie pozostawienia z problemami samemu sobie, brak kontaktu z innymi parami,
- niepłodność jako temat tabu, wśród najbliższych i w środowisku społecznymistniejące w części społeczeństwa negatywne zdanie na temat zapłodnienia pozaustrojowego,
- próby zdyskredytowania par, które poddają się leczeniu - "jak natura nie dała to widocznie tak musi być"
- brak tolerancji i zrozumienia problemu i przyczyn niepłodności.
Idiopatyczne przyczyny:
- przyczyny pozostają nieznane.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz